De hele maatschappij profiteert van studiefinanciëring

Dit blog is onderdeel van een Blog Battle met Remco van Mulligen en
een reactie op ‘Studenten kennen het leven niet’, die via deze link is te lezen.

Er is nog steeds grootse woningnood onder studenten. Remco van Mulligen heeft een simpele oplossing: studenten moeten gewoon bij hun ouders blijven wonen. De zelfstandigheid die uitwonende studenten denken te hebben is een illusie, volgens Van Mulligen, en op jezelf wonen dient zo weinig doel dat de overheid hier geen geld aan moet uitgeven. Ik ben het hier niet mee eens.

Op jezelf (‘op kamers’) wonen in je studententijd dient in mijn ogen wel veel doel. Naast de schat aan praktische dingen die je gedwongen wordt te leren (koken, wassen, schoonmaken, etc.) is je tijd in een studentenhuis een tijd om verantwoordelijkheid te leren dragen: terwijl vroeger pa en ma de baas waren, heb jij nu zelf de regie: je kunt je bord niet meer zonder nadenken in de afwasmachine zetten, en als je teveel geld uit geeft aan bier, kun je geen schoenen meer kopen.

Natuurlijk kun je die praktische zaken ook thuis leren, en kun je die verantwoordelijkheid ook aanleren na je studie, als je aan het werk gaat, en dan op jezelf gaat wonen. Echter, is het verstandig om in een land waar de werkdruk ontzettend hoog is en het aantal burn-outs de pan uit rijst, starters op de arbeidsmarkt ook nog de spanning geven van voor het eerst het huis uit gaan? En is het verstandig om iemand die van een zakcentje naar een salaris gaat ineens de druk te geven van het betalen van zijn eigen huur, verzekering, energierekening, enz.? Nee, dat is niet verstandig. De studententijd vormt een belangrijke tussenstap tussen de tijd als kind en de tijd als volwassene.

De overheid die studenten een handje helpt, zodat zij deze tussenstap kunnen beleven, is zeer wenselijk: het zorgt voor verantwoordelijke burgers, die na hun studie zonder stress en genoeg levenservaring aan het werk kunnen. Het kost wat gemeenschapsgeld, maar het is lang niet alleen de student die hiervan profiteert: het hele land vaart immers bij goede en gezonde burgers.

Als de overheid niet bijspringt, zoals Van Mulligen bepleit, bepaalt helaas de plek waar je geboren wordt hoe je het je vergaat in het leven: studenten met rijke ouders zullen kunnen doen wat ze willen, terwijl studenten die het minder getroffen hebben gedwongen worden om thuis te blijven. Dat is niet slechts lullig, dat is oneerlijk.

Het  financieel bijspringen van studenten heeft veel nut voor de maatschappij, en zorgt voor een eerlijkere samenleving. Dit betekent niet dat er eens kritisch naar gekeken kan worden, maar een zich geheel terugtrekkende overheid, zoals Remco van Mulligen bepleit, dat moeten we niet willen.